Zonder titel (1955) • Potlood op papier • 53 x 40 cm • Gesigneerd en gedateerd ‘cvisser 1955’ (rechtsonder)
Herkomst: Uit de gerenommeerde collectie van architect Aldo van Eyck die goed bevriend was met Carel Visser
Aldo van Eyck (1918–1999) was een relatief autonome, soms onconventionele en door sommigen als rebels omschreven architect, die van invloed was op de architectuur in de tweede helft van de 20e eeuw. Na periodes in Londen en Zürich keerde Van Eyck samen met zijn vrouw Hannie terug naar Nederland. In Amsterdam werd hij verantwoordelijk voor het ontwerpen van openbare speelplaatsen bij de Dienst Publieke Werken. Internationale faam verwierf hij met zijn baanbrekende ontwerp voor het voormalige Burgerweeshuis in Amsterdam-Zuid. In deze periode ontmoette Van Eyck Constant Nieuwenhuis, die hem introduceerde in de wereld van de andere Cobra-kunstenaars en tijdgenoten. Zijn moderne kunstcollectie – die al werken van onder andere Miro, Picasso, Arp, Klee, Tanguy, Ernst en Kandinsky bevatte – werd uitgebreid. Van Eyck schreef over deze (bevriende) kunstenaars en ontwierp tevens tentoonstellingen voor verschillende musea.
Carel Nicolaas Visser (1928-2015) wordt beschouwd als een van de belangrijkste Nederlandse beeldhouwers van de twintigste eeuw. Visser studeerde aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag en startte zijn carrière als schilder.
In de jaren ’50 begon Carel Visser te experimenteren met het maken van sculpturen en maakte hij de overstap naar beeldhouwkunst. Zijn vroege werken waren voornamelijk abstract en gemaakt van materialen zoals ijzer, staal en hout. Later begon hij ook andere materialen te gebruiken, zoals rubber, glas en plastic.
Visser’s sculpturen worden gekenmerkt door een combinatie van geometrische vormen en organische elementen. Hij was geïnteresseerd in de relatie tussen vorm en ruimte en hoe sculpturen zich verhouden tot de omgeving. Zijn werken zijn vaak abstract en minimalistisch, waarbij hij streefde naar eenvoud en essentie.
Carel Visser ontving verschillende prijzen en erkenningen voor zijn werk, waaronder de David Röell Prijs voor Beeldende Kunst (1961) en de Oeuvreprijs voor Beeldende Kunst van het Fonds voor Beeldende Kunsten, Vormgeving en Bouwkunst (2005). Zijn sculpturen zijn te zien in vele openbare en particuliere collecties in binnen- en buitenland.
